Goede voornemens

Misschien denk je wel: 'Ach, daar heb je de zoveelste die over goede voornemens schrijft'. Tja, dat is zo. Ook ik ga me er eens aan wagen. Ik heb geen idee waar het begrip 'goede voornemens' vandaan komt, maar wat is er veel om te doen. Ik weet niet hoe het voor jou is, maar in mijn leven spelen goede voornemens een rol. 

Tijdens mijn eetstoornis begin ik elk jaar met het goede voornemen om nu toch echt te gaan afvallen. Te stoppen met al dat gevreet en meer te gaan bewegen. En dan op 1 januari heb ik nog zoveel geheime voorraad over en de oliebollen en appelflappen moeten nog op. Nou ja, dan beginnen we morgen. Maar ik heb blijkbaar zoveel gehaald, dat ik nog een dag uitstel. De derde dag begin ik echt. Gezond ontbijt, tussendoortje, gezonde lunch. Dan belt er een vriendin en gaan we een gebakje eten in de stad. Die dag is dus ook verloren! Schiet lekker op zo. Ik besluit dan maar om vanaf maandag te beginnen. God, als ik dit schrijf moet ik gewoon lachen over al die maandagen in het jaar dat ik ging afvallen, ging sporten, et cetera. Gelukkig is er dan een antwoord: ik lees in een tijdschrift dat goede voornemens niet werken. Oh, gewoon wetenschappelijk bewezen? Dan stop ik meteen met dit slechte idee. Misschien kan ik het over een maand nog eens proberen. 

Bovenstaande is niet per se letterlijk wat er jarenlang gebeurd is, maar het geeft een goed beeld. Na het lezen van het feit dat goede voornemens helemaal niet werken, komt er een soort verbod op goede voornemens bij. Nee, echt zonde om goede voornemens te hebben, want die werken toch niet. Sindsdien heb ik ze dan ook niet meer. In het openbaar. Elk jaar hoor ik mezelf zeggen: 'Nee, ik doe niet aan goede voornemens, want die werken toch niet.' Ik heb ze ook niet. Niet echt. Hou ik mezelf voor. Stiekem heb ik die goede voornemens echt wel. Die zitten in mijn hoofd. In sluimerende gedachten over wat ik dit jaar toch echt anders wil gaan doen. Ja, daar hoort nog steeds elk jaar het afvallen en sporten bij. Of meer creatief bezig zijn. Financieel stabiel worden. Ze zijn nauwelijks hoorbaar voor mezelf, die stiekeme goede voornemens, dus laat staan voor anderen. Dat is goed, want ik heb tenslotte geen goede voornemens. Ja, het blijft een komisch iets. Want bij die stiekeme voornemens hoort dat ik ook elk jaar een soort van teleurgesteld ben dat ik de goede voornemens die ik niet heb niet gehaald heb. Wat is een mens toch bijzonder af en toe. En ik kan er wat van! Ik kan er nu lachend naar kijken als ik merk hoe ik mezelf voor de gek houd. 

Ook dit jaar heb ik weer goede voornemens die ik niet heb. Toch heb ik er dit jaar anders naar gekeken. Tussen toch iets van voornemens willen hebben (schijnbaar, als ik ze anders toch stiekem heb) en een soort zelf opgelegd verbod om ze niet te hebben, omdat ze toch niet werken, heb ik geprobeerd om iets werkbaars te vinden. Op een gegeven moment is er tijdens de jaarwisseling een moment geweest, waarbij ik me realiseer dat ik het helemaal niet erg vind om aan het einde van het jaar te reflecteren op het afgelopen jaar. Het is maar gewoon een ijkpunt. Toevallig gekozen op de dag dat het jaar overgaat in het nieuwe jaar. Als ik dan toch reflecteer is het volgens mij logisch dat ik me realiseer wat ik anders wil. Daar zijn dan die stiekeme goede voornemens. 

Nee, zo wil ik ze niet meer noemen. Ik heb doelen en naar die doelen ga ik dit jaar toewerken. Misschien met kleine stappen, misschien met grote, maar elke dag kom ik weer wat dichterbij. Het geeft me lucht om er zo over te denken. Bij goede voornemens denk ik aan iets wat je MOET halen anders heb je dit jaar gefaald. Door het doelen te noemen, wordt het een punt op de horizon en is er een weg naartoe. Die weg gaat niet in een rechte lijn, maar soms met een bocht naar links en soms naar rechts. Dat is oké, want uiteindelijk kom ik er wel. Misschien dit jaar, misschien een ander jaar. Maar ik kom er! Ik zal alleen volgend jaar niet denken dat ik dit jaar gefaald heb, omdat ik mijn goede voornemens niet gehaald heb. Die heb ik namelijk niet. En soms is dat zo simpel als een andere naam verzinnen voor datgene.